كتابخانه مركزي پارك شهر

« گذشت عمر »

عمر بگذشت و دل از ديدن تو غافل نيست                                    گرچه از عشق مرا جز غم تو حاصل نيست

آرزوهاي محالي است مرا چونكه دلت                                        من چه دانم كه چرا جانب من مايل نيست ؟

قامتم از غم اين درد جگر سوز شكست                                          جان فدا كردم و گفتم كه ترا قابل نيست

اين دل خسته ي من كشتي طوفان زده است                                    غرق طوفان بلا را هوس ساحل نيست

شمع جان گر كه نسوزد همه شب تا به سحر                            عشق اين عاشق ما تا به سحر كامل نيست

پندم از شعر عماد است چه خوش گفت سخن              ( اين كه در سينه ي من هست تو هستي دل نيست )